Ła distansa tra łe ugełe ła par un picoło particołare, ma ła pol canbiar tuto l’efèto deła fontana. Se i ugelli i xe messi masa visini, łe cołone d’aqua łe pol colpirse e el modeło el deventa poco ciaro. Se i xe masa distanti, ła fontana ła pol parer sotiłe, soratuto co ła xente ła varda dal bordo de na granda piasa. Pa łe fontane a ponte seca, ła distansa ła ga anca un efeto suła comodità deła caminada parché ogni vertura de l’ugello ła xe inte ła pavimentasion. L’apertura no ła ga da esar in un posto indove che ła xente ła se ferma o ła gira de colpo.
El giusto spasio el ga da esar controłà co l’altesa del spruxo, ła presion deła pompa, ła vełocità de drenajo e ła forma del teren. Na fontana de muxica ła ga da vér un spasio che ła va drio el ritmo del spetacolo, mentre na fontana da giardin chieta ła pol doparar manco ugelli e na altesa de l’acua pì basa. El spasio libero el rende anca pì façiłe ła manutension futura. I lavoratori i pol catar un ugello blocà pì vełosemente co ogni ponto el ga na posision fissa sul disegno. Se ła strutura del tubo ła xe pianificà al steso tenpo, ła presion de l’acua ła pol esar pì equiłibrà in tuta ła fontana. Par questo ła distansa tra i ugelli ła ga da esar controłada prima che scominsia el laoro dei tubi, no regołada a ła fine. El fa risparmiar tenpo e el tien el modeło finałe de l’acua pì visin al piano de progetasion.
